Pałac Frączków na sprzedaż.
Rys historyczny:
Historia miejscowości sięga XIII wieku, jednak do osiemnastego stulecia nie zachowały się informacje o jej właścicielach. W XVIII w. Frączków należał do rodziny von Gilgeheim, która ufundowała w wiosce barokowy pałac. W 1862 roku Frączków, Goszowice i Naczków odkupił od Erdmana von Gilgeheim hrabia Alexander von Francken-Sierstorpff.
Rodzina von Francken-Sierstorpff przebudowała w latach 1886-89 miejscową rezydencję w okazały pałac w stylu północnego neorenesansu. Podobieństwa pałacu w Frączkowie do rezydencji Ballestremów w Pławniowicach pozwalają przypuszczać, że w przygotowaniu obydwu projektów brał udział znany architekt Karl Heidenreich.
Niestety los dla frączkowskiego zabytku nie był łaskawy, pałac spłonął w okresie międzywojennym i nie został całkowicie odbudowany. W marcu 1945 r. rodzina von Francken-Sierstorpff w pośpiechu opuściła posiadłość, uchodząc przed Armią Czerwoną. Żołnierze radzieccy w znacznym stopniu spustoszyli rezydencję, kolejnych zniszczeń dokonali szabrownicy.
W czasach Polski Ludowej zaadaptowano część pomieszczeń pałacu na mieszkania, przedszkole, gabinety lekarskie i niewielką kaplicę. Przeprowadzane remonty pozwoliły przetrwać zabytkowi, ale jego stan techniczny ulegał pogorszeniu. Stan obiektu poprawił się gdy w 1971 r. został przejęty przez Państwowe Gospodarstwo Rolne, które okazało się nadzwyczaj dobrym gospodarzem. W latach 80-tych XX wieku pałac przeszedł generalny remont, uporządkowano również otaczający go park.
Dawna rezydencja von Francken-Sierstorpffów stała się miejscem wypoczynku mieszkańców wioski, na jej terenie odbywały się różne imprezy towarzyskie. Obecnie pałac stanowi własność prywatną.
Neorenesansowy pałac, murowany z kamienia i cegły, otynkowany, wzniesiony na planie prostokąta, dwukondygnacjowy, nakryty wysokim dachem czterospadowym z nowszymi lukarnami. Fasada trzynastoosiowa, z trzema płytkimi ryzalitami, z których trzyosiowy ryzalit centralny mieszczący główne wejście do pałacu poprzedzony jest podcieniowym gankiem. Środkowy ryzalit ozdobiony jest pilastrami i zwieńczony znacznym szczytem ujętym w spływy wolutowe i esownicowe. Elewacja ogrodowa powtarza układ frontu. Wszystkie okna w ozdobnych obramieniach. Układ wnętrz dwutraktowy, z korytarzem pośrodku i obszernym holem wejściowym na osi. Druga kondygnacja pałacu jest wyższa, tworzy tak zwane piano nobile. We wnętrzach przetrwały mozaikowe posadzki, stropy kasetonowe z dekoracją stiukową, marmurowe kolumny korynckie, ozdobne piece kaflowe. Bryła pałacu przed pożarem w latach 30-tych XX wieku prezentowała się znacznie efektowniej niż dzisiaj.
Obiekt zdobiły dwie wieże usytuowane przy skrajnych ryzalitach oraz liczne mniejsze wieżyczki i wykusze. W pałacu obecnie prowadzona jest działalność hotelowo-gastronomiczna. Barokowy Pałac został wybudowany w latach 1730-1750. Po kompletnym remoncie, obecnie znajduje się w nim hotel z 20 pokojami z pełnym węzłem sanitarnym (standard ok. ***). Ogrzewanie na pellet/olej. Powierzchnia pałacu - 2800m², kubatura 15000m3. W sąsiedztwie Pałacu znajduje się zabytkowa wozownia z gotowym projektem adaptacji i rozbudowy na apartamenty zatwierdzonym przez konserwatora, 700m², przygotowana do remontu, położony nowy dach z miedzi. Obiekt znajduje się niecałą godzinę drogi od Wrocławia i 40 minut od Opola.
